Bo Vickery

Ergens hier ver vandaan woont een roodharig jongetje genaamd Quinn in de lichtbundel van een vuurtoren. Hij heeft ruzie met zijn moeder want zijn sokken raken steeds vermist. Tot hij ontdekt waar zijn sokken naartoe verdwijnen. Ze worden weggegrist door kleine wezentjes genaamd Krummelingen. En ze hebben zijn hulp nodig.

Dat is hoe het boek de Krummelingen van Bo Vickery begint. Een spannend avontur voor kinderen, tot de rand gevuld met vreemde wezens en magie. En het mooiste is: ik mag het illustreren. Een hele uitdaging want de Krummelingen is het eerste kinderboek waarvoor ik mag tekenen. Een hele uitdaging. Eentje om met volle teugen van te genieten.

Het eerste ontwerp voor de Krummelingen

Hoe gaat dat dan in zijn werk? Zo’n kinderboek illustreren. Al doende leert men, dus Bo en ik gingen direct aan de slag. We hebben gebeld en gemaild over hoe veel illustraties er nodig waren, of ze in kleur moesten en wat voor stijl er ongeveer verwacht werd en natuurlijk ook wat zakelijke aspecten. Vordat ik kon beginnen met uitgebreide illustraties maken, moest ik eerst de Krummelingen zelf ontwerpen. Bo had natuurlijk al een heel boek over deze wonderlijke wezentjes geschreven en had er natuurlijk zelf al een beeld van. Gelukkig mocht ik haar manuscript al inzien, wat ik als schrijver alleen al een voorrecht vind.

Het bleken kleine groene mannetjes met antennes, oranje strepen op hun gezicht en grote handen en voeten. Ze gingen gehuld in kleding gemaakt van gestolen sokken. Mijn eerste ontwerp op basis van die omschrijving zien jullie hier links.

Hierbij kom je natuurlijk heel wat uitdagingen bij kijken. Het moeten illustraties worden die goed bij de leeftijd van de lezer passen: niet te kinderlijk, maar ook niet te eng. Het eerste ontwerp was niet onaardig maar te simplistisch, te clean. Zo leken het meer tekenfilmfiguren dan figuren voor een kinderboek. De stijl moest wat losser, met natuurlijk lijn- en kleurwerk en meer details in het gezicht en de kleding, dus volgde het ontwerp hier rechts.

Het tweede ontwerp voor de Krummelingen.

Zoals jullie zien, meer gedetailleerd, iets minder kinderlijk. En het is nu veel duidelijker dat hij een gestolen sok aan heeft, met een verloren knoop om de boel bij elkaar te houden. Deze stijl werd goedgekeurd door Bo, dus we konden door met illustreren.

Soms kom je ook dingen tegen waar je een beetje nerveus van wordt in zo’ n proces. In dit geval werd duidelijk dat Bo deze wezentjes bedacht had met grote handen maar zonder duim. Dat is op zich natuurlijk een leuk gegeven maar een zenuwpees als ik word dan direct nerveus dat mensen zullen denken dat ik geen handen kan tekenen. En handen zijn al zo berucht moeilijk te tekenen.

Dat zijn het soort onzekerheden waar ik me dan even overheen moet zetten. Ondertussen ben ik hard aan het werk aan de verschillende illustraties die De Krummelingen zullen verrijken. Ik geniet enorm van dit proces en lhet leidt me tot het leren van allerlei technieken en een stijl waarin ik nooit eerder gewerkt heb.
Binnenkort lees je hier meer over hoe zo’ n illustratie tot stand komt.

Lees meer over Bo Vickery op: blog.bovickery.eu

Tijdens de schrijfweek in Hof van Axen, georganiseerd door Inge de Bie, waar ik elk jaar met veel plezier me weer eens op mijn manuscript stort, kreeg ik een kort stukje te horen van het kinderboek waar Inge Hulsker aan werkt. Er komen heel bijzondere wezentjes in voor met lange manen en armen die zo lang zijn dat die helemaal om hun lijf kunnen wikkelen. Dus uiteraard, kon ik de verleiding niet weerstaan, ik moest er eentje tekenen.

Het is altijd leuk om te kijken hoe dicht ik in de buurt kan komen van iemand anders visie op basis van een paar zinnetjes in een verhaal. In dit geval was de omschrijving helder en inspirerend. Het wezentje moest blauw zijn, en vierkant met afgeronde hoeken van vorm. Daarnaast moest het lange manen hebben en armen die nog lang genoeg waren om te gebruiken, ook al waren ze helemaal om het lijf gewikkeld. Dit bleek later overigens nog niet eens het vreemdste aan deze wezentjes, maar dat zal ik niet verklappen.

Hoe dicht kwam ik in de buurt? Niet verkeerd. Inge had de Tasman feller blauw bedacht en ze had in haar hoofd dat het wezentje eigenlijk de vorm had van één dobbelsteen, en dus niet een vierkant hoofd op een vierkant lijf, meer een soort vierkante minion met lange haren en langere armen. Dit is waarom ik bij een illustratie opdracht de opdrachtgever bestook met talloze vragen. Gedachtelezen kan ik immers niet.

Maar ik ben al helemaal verliefd op deze wezentjes en ik hoop snel meer over ze te lezen.

VInd de Tasman in mijn galerij van persoonlijk werk. Hij zal je vriendelijk toezwaaien.

Voor meer informatie over de bovengenoemde schrijvers en locaties, volg je een van onderstaande links:
www.ingehulsker.nl
www.ingedebie.nl
www.hofvanaxen.nl
www.lekkerschrijven.com

Bewijs van inschrijving KVK

We zijn het er allemaal wel over eens dat 2020 een bijzonder jaar was, met te veel uitdagingen om op te noemen. Toch, als ik om me heen kijk zie ik ook tal van mensen die mogelijkheden zagen en kansen aangrepen om hun leven een nieuwe draai te geven en een langgekoesterde droom eindelijk het daglicht te laten zien. Zo ook ik. De behoefte aan ontstressing in 2020 maakte dat ik het tekenen meer en meer serieus ging nemen. Het was een genot om mijn vaardigheden te zien groeien en toen ik na een tijdje serieuze opdrachten begon te krijgen, van zowel particulieren als bedrijven wist ik het zeker: ik zou een onderneming oprichten en mijn diensten als illustrator aanbieden. Vanaf dat moment heb ik eigenlijk nog geen dag zonder opdrachtgever gezeten, en daar geniet ik enorm van.

Bij een nieuw bedrijf hoort natuurlijk ook een nieuwe website, dus bij deze: welkom! De website is op dit moment nog wat leeg, maar daar komt snel verandering in.

Wil je meer weten over mijn diensten als illustrator? Kijk gerust in mijn portfolio, bij mijn voorwaarden, of stuur me een mailtje! Ik hoor graag van je.

Veel plezier op deze website en ik hoop op een gezond, inspirerend en actief 2021!